می دانـــــــــی درد چیست؟

ای پرچم سرخ!

میدانم!

که راز همه ی گل های سرخ در تو نهفته است!

شمع روشن کرده ام.....

                         

لحظه ي ديدار نزديك است

باز من ديوانه ام مستم

باز ميلرزد دلم دستم

باز گويي در جهان ديگري هستم

هاي... نخراشي به غفلت گونه ام را تيغ

هاي... نپريشي صفاي زلفكم را دست

و آبرويم را نريزي دل

اي نخورده مست

لحظه ي ديدار نزديك است

 

 

 

 

بخواب ای کودکم!

بخواب ای آرام جانم!

نرگس به فدای تو

...

 

 

کم کم بوی کاروان می آید.

 

 حس می کنی بوی خون و غربت را؟

 

 کاروانی چهل منزلی اکنون به شام نزدیک می شود

 

 یادت می آید؟

 

 قرار گذاشتیم

 

 اگر به کاروان عاشورا و به عاشورا نرسیدیم

 

 به کاروان شام و بازماندگان کربلا برسیم ...

 

و حالا من خودم را می دانم که در کجای این معادله ایستاده ام 

 

 و به کدام کاروان رسیده و به کدام کاروان نرسیده ام

 

 و یا اصلاً به کاروان رسیده و با آن همراه شده ام یا نه!

 

 اما تو ای دوست

 

 تو تکلیف خودت را معین کن

 

که آنان که رفتند کاری حسینی کردند

 

 و آنان که ماندند باید کاری زینبی کنند

 

و گرنه یزیدی اند...

 

 یادت می آید؟

 

این جملات را چند بار خوانده ای؟

 

حسنیان رفتند و زینبیان ماندند و یزیدیان هم!!!

 

کربلا ما را به خود فرا می خواند

 

و دلهای مشتاق، همچون کبوتران حرم در هوای کربلا پر میکشند

 

گوش کن!

 

به ندای دلت گوش کن!

 

که اگر حسین حسین می کند

 

و تو کربلایی هستی

 

 به قبله گاه جبهه رو کن

 

و اگر نه بمان و ننگ ماندن را بپذیر !

 

و بدان که آب مانده را مرداب خوانند

 

اما اینان کبوتران جاد حرم عشقند

 

و حرم عشق کربلاست

 

و چگونه در بند خاک بماند

 

آنکه پرواز را آموخته است و راه کربلا را می شناسد؟ !!

 

ای جوانمرد

 

بگو از کدامین قبیله ای!؟

 

اینجا قافله نور راه کربلا می پویند

 

و آنسوی تر دجله و فرات است

 

 که هنوز آبشخور گرگان گرسنه ایست

 

 که آب را بر کربلائیان بسته اند

 

و در افق دور قدس است در اسارت شیطان

 

راه قدس از کربلا می گذرد........

 

 یعنی آماده باش تا پای خون و جان

 

جمجمه ات را به خدا بسپار

 

 و دندان صبر بر جگر بگذار

 

 و مردانه در صف مردان کربلا بایست 

 

 تا گرگان گرسنه یزیدی پیکر حق را مثله نکنند

 

 و تا یزید مظهر ظلم و ناجوانمردی

 

 و نام و ننگ و خشم و شهوت در طول تمامی تاریخ است

 

 همانگونه که همواره در تمام  تاریخ

 

 صدای

 

امام عشق از جانب کربلا به گوش می رسد

 

 و تو ای جوانمرد

 

 بگو از کدامین قبیله ای؟

  

 

 

 

 

هر کس آماده است در راه ما دست از جان بشوید و

 

آماده مرگ گردد با ما بیاید

 

ما فردا صبح حرکت خواهیم کرد...                

  

    

                                                                                                                       

 

امان از دل زينب (س)

که آن روز با تني فرتوت تمام بيابان کربلا را دويد

و يادگاران شهداء را

 از ميان شعله‌ها بيرون کشيد،

 براي يک لحظه ايستاد

 و ديگر حتي ياراي راه رفتن نداشت،

چه بار سنگيني حسين (ع) بر دوش او نهاد

 از آن روز به بعد براي زينب (ص) هر روز عاشوراست

 

 

اي کاش بوی ساده ی خدا 

هنوز هم در كوچه پس كوچه هاي شهر دلمان مي وزيد

 اي كاش !!!

 

 

                            

 

 

اشتباه نمي كنم

نه كتابي را ورق زده ام

 

و نه چشمانم مسحور پارچه هاي سياه شده اند

 

 

من فقط خواب ديده ام...

 

 

واقعي ست

 

مثل درد واقعي است

 

و ملموس

 

تشنه ام...

 

من براي حسين هيچ نكرده ام

 

 

 

 

تشنه ام...

 

 

 

 

یا ســـــــــــــــــــــقا 

 

 

 

 

 

زيارت عاشورا

می دانی درد چیست؟

 

چهل روز از کربلا گذشت

 

و من زنده مانده ام...

 

نه نگو شعار می دهی!!!

 

نه که اگر کربلارا درک کرده بودم (و بودیم)

 

و کربلایی شده بودم (و بودیم)

 

اکنون می بایست

 

بر سر نیزه شعر مستی می خواندم( و می خواندیم)

 

 که بشتاب به کاروان زینب...

 

اربعین هم رفت ...

 

مبادا مثل من در گِل بمانی...

 

هرکه مرکب را به مقصد راند راند    

       

 هر کسی    در نیمه ره مــــاند ماند

  

هرکسی بارسفر را بست بست      

 

 هر که از بند علایق رست رست

  

هرکه این ره را به پایان برد برد   

 

 هرکه از جام شهادت خورد خورد

 

  امام زمان

 

باز هم شب جمعه......

 

 و امان از شب جمعه........

 

 و امان از آن لحظه ای که فریاد در گلو بغض می شود

 

 که: "الهم عظم بلائی ... و افرط بی سوء حالی ...

 

 زبانت در دهان نچرخد

 

 چرا که نمی توانی بگویی که من بودم که این خطایا را مرتکب شدم...

 که اگر می دانستی گناه است چرا مرتکب شدی؟

 

 و این بار فریاد می زنی:

 

"الهی هل یرجع العبد الابق الا الی مولاة ام هل یجیره احد سواه؟"

 

خدایا بنده فراری به کجا پناه ببرد به غیر از صاحب خویش؟

 

 آیا غیر از او کسی نگهداریش و حمایتش می کند؟

 

 

_نماجات خمسه عشر/مناجات التائبین_

 

الهی چگونه تو را بخوانم در حالی که من، منم!

 

 و چگونه تو را نخوانم در حالی که تو، تویی...؟

 

 

 مهربان خدایم...

 

یا مهدی

یا صاحب الامر

یا حســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــین

یا رقیـــــــــــــــــــــــه بنت الهدی

یا قمـــــــر بنی هـــــــــــــاشــــــــــــم

یا ثــــــــــــــــــــــــــــــــــــــارالله

یـــــــــــــــــــــــــا زیـنـب

یــــــــــــــــــــــــا عـلــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

  

نویسنده : narges ; ساعت ٦:۱۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۸ دی ،۱۳۸٥