و مي دانم كه مي آيي ...

 SohrabSepehri.com

بغض پنهان زمانيكه تو فردا مي آيي ، غربت طفلان بي بابايي تو

و تو فرياد خواهي كرد قصه درد سقيفه ، و تو فرياد خواهي كرد قصه یك چادر خاكي ، قصه مردان افلاكي

و تو فرياد خواهي كرد آنجه از عشق و غم و درد ميراث انسان است و مي دانم كه مي آيي ، و مي دانم كه آخر سر برروي دامنت خواهم گذاشت.

و مي دانم كه آخر روزي با تو خواهم گفت روزي قصه هايم را ، بغضهايم را ، همه ناگفته هايم را

و مي دانم كه مي آيي...

كجا مانده اي بيا !

               

 

سرهاي شوريده بهانه شانه هاي تورا مي گيرند . چشمهاي بي قرار بهانه روي تو را مي گيرند ، وجود خسته و محزون من بي تاب ظهور توست ، كي مي آيي، آخر ؟
هستي من نذر قدوم توست ، كي مي آيي و باب شهادت را مي گشايي؟
اي مهربان ! يكبار به فكر مدينه خاموش قلب من باش، دلم تنكگ با تو بودن است ، بيا ، بي تو همه روزهايم غروب جمعه است ، وعجب رازي در غروب جمعه ؛ گويي تمام لحظه ها عزا دارند .
آسمان سالهاست احساس مي كند استغاثه اش را كسي نمي شنود ، بيا و استغاثه آسمان را لبيك بگو ، اي شفاف ترين واژه هستي ! خودت خوب مي داني كه عاشقي در عصر غيبت عشق ، چه سخت است ؛ بيا و غربت را براي عاشقانت مخواه .
نگاه ناب تو ، آخرين معجزه آسمان است و چشمانت نشان از غربت ديرينه اي مي دهد ، نگاه و چشمان توعجب دنيايي است ؛ تو را به عشق سوگند ، بيا ....

التماس دعا

 

 

                                                                   

                                            

 



 

  
نویسنده : narges ; ساعت ٩:٢٥ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٥ اردیبهشت ،۱۳۸٥
تگ ها : وبلاگ ، پرشین بلاگ
comment نظرات ()