بنام خدای مهربون

بيايیم باور پرندگان را باور كنيم.. 

بياييم با باران محبت زنگارهاي پريشاني را از دلها بزداييم.. 


بياييم با آسمان دلها مهربونتر باشيم. 

بياييم وقتي آسمان چشم ها باراني. از زلال نگاه ها تر بشيم.


 بياييم گلهاي خيال رو كه در كوچه باغ هاي ذهنمان شكوفا شدن با عطر ياد

گذشته ها معطر كنيم.


 بياييم در جوار پرستو هاي كوچ كرده؛بنشينيم و با خوش آمد گفتنمان

خستگي غربت را از بالهاي خاكي آنها بگيريم..


 بياييم شن هاي احساس را جانشين سنگ فرش هاي كوچه هامون كنيم..و

روي هر ديوار گلي يك گل پيچك بكاريم.. ..


 بياييم فرزندان خلف طبيعت خدا بشيم...تا ابد بهاري بمونيم و هميشه و

همواره سر افراز زندگي كنيم..

.... بياييم خودمان را به يادها بسپاريم

   يا علی
 

  
نویسنده : narges ; ساعت ٢:٠٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳٠ آذر ،۱۳۸٤